Poniedziałek, 31 sierpnia 2015 r. imieniny: Cyrusa, Izabeli, Rajmundy Poniedziałek XXII tygodnia okresu zwykłego

Kościoły

Wolin Kościół parafialny pw św. Mikołaja Bp »

św. Jana Pawła II Wolin Kościół parafialny pw św. Mikołaja Bp

Godziny mszy świętych.

Nd. 11:00, 12:15, 18:00
Pn. 18:00
Wt. 18:00
Śr. 18:00
Cz. 18:00
Pt. 18:00
So. 18:00
Świątynia ta jest, w tradycji miejscowej z pierwszą siedzibą biskupią, powstałą w rezultacie misji chrystianizacyjnej biskupa bamberskiego Ottona prowadzonej pod patronatem Bolesława Krzywoustego w 1124 roku. Siedziba ta została zatwierdzona przez papieża Innocentego II w 1140 roku, a pierwszym pasterzem diecezji został Wojciech, kapelan Bolesława i towarzysz misyjny św. Ottona. Po 36 latach stolica biskupia przeniesiona została do Kamienia Pomorskiego, ale tradycja jej założenia pierwotnie w Wolinie jest żywa do dnia dzisiejszego.
Obecny kościół św. Mikołaja był jednym z trzech kościołów założonych w średniowieczu w Wolinie i jedynym, który pozostał do dziś. Usytuowany w południowej części czworobocznego rynku zajmującego centralny punkt miasta o regularnej siatce ulic, pojawia się w źródłach dopiero w 1288 roku. Ze względu na brak badań archeologicznych nie jest możliwe określenie w jakiej mierze wzmiankowana świątynia pokrywa się z obecnym rzutem kościoła. W trakcie prac budowlanych przy wzmacnianiu wieży natrafiono w partiach poniżej obecnego poziomu terenu na wcześniejsze fundamenty, na których posadowiono filary narożne wieży. Bez badań struktur gruntowych nie można jednak stwierdzić czy była to zmiana w trakcie budowy kościoła, czy rozebrana wcześniejsza budowla. Zachowane najstarsze struktury budowlane w obrębie kościoła to dolna partia głównego trzonu wieży i dolna partia środkowej części ściany wschodniej. Druga faza, datowana na połowę XIV w. zachowana w zasadniczej części trzonu wieży i dwuokiennej nadbudowie ściany wschodniej skonfrontowana ze źródłami historycznymi określa bryłę i układ kościoła. Była to trójnawowa, bezchórowa pseudobazylika, z wieżą zachodnią na rzucie kwadra-tu. Ze względu na brak badań archeologicznych we wnętrzu kościoła nadal nie można określić pierwotnego podziału wnętrza, nieregularność rozstawu filarów i różnice w ich budowie wskazują na możliwość powstania zmian w podziale wnętrz i formie sklepień po odbudowie kościoła w XV w. po wzmiankowanej w źródłach katastrofie budowlanej. Stwierdzona wysokość środkowych ośmiobocznych filarów wskazuje na utrzymanie po tej odbudowie formy pseudobazyliki. Dodatkowym dowodem na to są zachowane fragmenty schodów kręconych w północno - wschodnim filarze wieży ponad poziomem północnej nawy bocznej i fragment początku kręconej klatki schodowej w narożniku północno - zachodnim tej nawy, w starej strukturze przypory. Jak wyglądał wówczas hełm wieży nie wiadomo, pierwszą ryciną jest bowiem rysunek Meriana z połowy XVII w., gdzie widać dosyć schematyczny hełm przypominający późniejszą barokową formę, na której oparto przebudowę w XIX w., która przetrwała do ostatniej wojny. Dodatkowa kondygnacja wieży, której obecna forma pochodzi z połowy XIX w. musiała powstać w podobnej kubaturze dużo wcześniej jako zamknięcie zachodniego szczytu dachu, być może wcześniej była to podbudowa wielospadowego, średniowiecznego zadaszenia wieży.
Po pożarze w 1628 roku zlikwidowano sklepienia i obniżono nawę główną przykrywając całość kościoła stropem belkowym, zamurowano górne partie okien w ścianie wschodniej i zamurowano ostrołukowe połączenie nawy z wnętrzem wieży. Prawdopodobnie dopiero w trakcie tej przebudowy wstawiono drewniane empory i dokonano pełnej barokizacji wyposażenia. Kolejne przebudowy nastąpiły pod koniec XVIII w. i w XIX w. W efekcie generalnej przebudowy w latach 1857 - 98 rozebrano i wzniesiono od nowa, jednak na starych fundamentach, ściany podłużne i szczytowe obu naw bocznych, przebudowano najwyższą partię szczytu wschodniego, ponownie wybudowano najwyższą murowaną część wieży, wykonano nowe stropy i dach oraz hełm wieży. Nowa forma neogotycka została związana z zachowanymi fragmentami oryginalnej ściany wschodniej i bryłą wieży, tworząc w efekcie jednolitą kompozycję złożoną z ceglanego, oszkarpowanego korpusu z ostrołukowymi, podzielonymi na dwie części oknami, dwiema kruchtami, przykrytego wysokim, dwuspadowym, ceramicznym dachem z dostawioną otynkowaną wieżą z ciągnionymi gzymsami, przykrytą ciężkim blaszanym hełmem, o formach nawiązujących do stanu z XVIII w.
W czasie wojny, obrona Wolina doprowadziła do ogromnych zniszczeń w zabudowie. Oba zabytkowe kościoły starego miasta p.w. św. Jerzego i św. Mikołaja zostały bardzo uszkodzone. W trakcie oczyszczania z ruin usunięto gruzy zabudowy mieszkalnej pozostawiając ruiny kościołów. Dopiero w latach 60 - tych władze zdecydowały się na usunięcie ruiny kościoła Św. Jerzego i budowę na tym terenie osiedla bloków wielorodzinnych, a ruinę kościoła św. Mikołaja utrwalić i zamienić w formę pomnikową. Prace rozbiórkowe i zabezpieczające wykonały szczecińskie PKZ - ty w latach 1971 - 73, wykonując zabezpieczenia korony murów, budując taras widokowy na wieży i betonowe schody.
Jako „punkt widokowy" dotrwała ruina kościoła do lat 80 - tych, gdy uprzedzając przemiany, władze państwowe umożliwiły przekazanie obiektu 31 maja 1988 roku władzom kościelnym. Od razu podjęto pierwsze decyzje zmierzające do odbudowy kościoła na cele kultowe, konserwator diecezjalny ks. infułat Roman Kostynowicz przygotował pierwsze wytyczne odbudowy, na podstawie których, po wykonaniu inwentaryzacji fotogrametrycznej i powierzchniowych bada-niach architektonicznych zespół pod kierunkiem architekta Janusza Nekanda - Trepki przygoto-wał w maju 1989 roku wariantową koncepcję odbudowy. 10 stycznia 1989 roku została wydana decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji, a w 1990 parafia św. Stanisława B. M. otrzymała wielobranżowy projekt techniczny - architektura: arch. Irena Kukla, Zbigniew Becker, główny projektant Janusz Nekanda - Trepka, konstrukcja: mgr inż. Maria Łada - Zabłocka, instalacje elektryczne: mgr inż. Feliks Kochański, instalacje sanitarne: mgr inż. Maria Nekanda -Trepka. Jako pierwsze prace w 1991 -92 roku wykonano zabezpieczenia konstrukcyjne wieży poprzez palowanie strefy nacisku i założenie rusztu na poziomie posadzki. Prace te zaprojektował i wykonał inż. Karol Klaus. Po ustabilizowaniu wieży w 1993 roku na plac budowy weszła firma ze Świnoujścia „System" pod kierownictwem Antoniego Stryczyńskiego, która rozpoczęła wzmacnianie fundamentów ściany południowej i prace rekonstrukcyjne narożnika południowo -zachodniego. W 1994 roku dokonano zmiany wykonawcy prac, plac budowy przejęła firma budowlana Mieczysława Kwiasowskiego z Kamienia Pomorskiego, która wykonała całość prac konstrukcyjnych i wykończeniowych oddając kościół w 1999 roku do użytku.
Brak uprawnień do edycji. Uprawnienia posiadają kapłani pracujący w parafii

Jeśli zauważyłeś błąd lub masz pytania, napisz do administratora: webmaster@kuria.pl

Polecane:

Dziękczynienie za plony w Pyrzycach

30 sierpnia odbyło się w Pyrzycach archidiecezjalne dziękczynienie za plony. Uroczystościom dożynkowym przewodniczył ks. bp Henryk Wejman. Fot. Ks. R. Gołębiowski. Przeczytaj relację.

»

Msza św. przed bramą Stoczni Szczecińskiej

30 sierpnia przed południem przed bramą główną Stoczni Szczecińskiej Ks. Abp Andrzej Dzięga, Metropolita Szczecińsko-Kamieński odprawił Mszę św. z okazji 35 rocznicy podpisania w Szczecinie Porozumień Sierpniowych. We Mszy św. uczestniczył Prezydent RP, pan Andrzej Duda. Fot. Ł. Szełemej

»

Rok Życia Konsekrowanego. Sierpniowa stacja modlitewna w Kołbaczu

Jak znaleźć klucz do tajemnicy Bożego Serca? Stare, klasztorne mury podpowiadają – trzeba się modlić – ufnie i wytrwale. 
Pocysterski kościół w Kołbaczu okazał się doskonałym miejscem sierpniowej modlitwy i agapy osób konsekrowanych w ramach comiesięcznych spotkań w Roku Życia Konsekrowanego. Gospodarzem spotkania był ks. kanonik Andrzej Sowa, miejscowy proboszcz oraz cysters – ojciec Honoriusz Kostek. Wspólnotę konsekrowanych tworzyli reprezentanci zgromadzeń zakonnych i osoby żyjące w osobistej konsekracji wdowy i dziewice.

»

Dziękczynienie za plony w Pyrzycach

     Pyrzyckie dożynkowe uwielbienie Boga za szczęśliwe i błogosławione zakończenie tegorocznych zbiorów żniwnych rozpoczęło się od prezentacji przywiezionych wieńców żniwnych, której głównym animatorem był diecezjalny duszpasterz rolników ks. kan. Waldemar Gasztkowski. Każda delegacja ukazywała przed ołtarzem swój wytwór nie tylko dokonując swego przedstawienia się, ale także starając się przybliżyć taki a nie inny wymiar symboliki wieńca żniwnego.  W ten sposób powstała imponująca mozaika fascynujących i zadziwiających swym pięknem wieńców oraz niezapomniana opowieść o ich tworzeniu. Eucharystii przewodniczył ks. bp Henryk Wejman w koncelebrze z 30 kapłanami. Obecni byli również szczecińscy parlamentarzyści, przedstawiciele władz wojewódzkich, władz samorządowych powiatów i gmin, służb mundurowych, rektorzy wyższych uczelni Szczecina, reprezentanci świata pracy. Przybyłych gości powitał ks. kan. Waldemar Gasztkowski a następnie Starostowie Dożynek Ewa i Sławomir Bylicowie z Kozielic k/ Pyrzyc, prowadzący 26-hektarowe gospodarstwo. Przynieśli do ołtarza chleb ofiarowując go celebransowi, prosząc jednocześnie o odprawienie Mszy św. w intencji rolników oraz sprawiedliwego dzielenia chleba przez cały rok. W homilii ks. bp H. Wejman nawiązując do wymowy symbolu chleba ukazał niezwykle głęboką prawdę o pracy i powołaniu każdego rolnika do współpracy z Panem Bogiem nad przetwarzaniem darów nieba. Przypomniał słowa św. Jana Pawła II: „Rolnik chlebem wyjętym z serca Ziemi – Rodzicielki karmi nie tylko ludzi, ale i Kościół. Stąd godność i prawa rolników mają zasadnicze znaczenie”.  Bp H. Wejman zwrócił uwagę, że żmudna i ciężka praca, której najwyraźniejszym znakiem jest symbol chleba pozwala nam wszystkim żyć w pokoju i bez obawy o codzienne pożywienie. Gdyby nie bezgraniczny trud i poświęcenie bylibyśmy pozbawieni tego podstawowego pokarmu. Tę wdzięczność należy okazywać codziennie. Ta uroczystość skłania do zwrócenia uwagi na prawa rolników. Rolnik polski w stosunku do innych europejskich ciągle musi poświęcać więcej czasu i troski, aby utrzymać się na rynku i przetrwać. Niskie ceny za zboże i inne produkty przy wysokich cenach pośredników obrażają rolników i naród. Chleb polski tworzyły pokolenia. Rolnik powinien pracę na roli łączyć z modlitwą do Boga. Fundamentem życia rolnika są wartości ewangeliczne. Dzięki nim sami stajemy się chlebem.

     Po homilii ksiądz biskup dokonał poświęcenia wszystkich wieńców, chlebów i darów ofiarnych. Podniosły charakter miała także procesja z darami, w której do ołtarza przyniesiono tegoroczne dary żniwne: chleb, owoce, warzywa a także runo leśne. Pod koniec Mszy św. słowa pozdrowień do zgromadzonych rolników przekazali przedstawiciele władz samorządowych. Ostatnim zaś akordem uroczystej Mszy św. było tradycyjne przekazanie chlebów przez delegacje rolników przedstawicielom poszczególnych środowisk m.in. władzom samorządowym, policji, wojsku, strażakom, profesorom, nauczycielom, stoczniowcom, którzy dzielili się nim ze wszystkimi przybyłymi na dożynki delegacjami parafii naszej archidiecezji.

 

 

Ks. Robert Gołębiowski

Msze św., kościoły

Społeczność

projektowanie stron www szczecin, design, strony dla parafii

Kuria Metropolitalna Szczecińsko-Kamieńska

ul. Papieża Pawła VI nr 4 71-459 Szczecin, tel. +48/91-45-42-292, fax +48/91-45-36-908 2015 © Wszelkie Prawa Zastrzeżone