Kościoły

Kobylanka Kościół parafialny pw św. Antoniego »

Kobylanka Kościół parafialny pw św. Antoniego

Godziny mszy świętych.

Nd. 08:30 11:30 18:00
Pn. 18:00
Wt. 18:00
Śr. 18:00
Cz. 18:00
Pt. 18:00
So. 18:00
HISTORIA PARAFII
Kobylanka jest dużą wsią położoną przy trasie Szczecin - Stargard Szczeciński, w połowie drogi między tymi miastami w pobliżu pn.- zach. krańca jeziora Miedwie. Wzmiankowana jest w źródłach w latach 1220-27 pierwotnie pod nazwą Kobylej Łąki. Od 1304 r. należała do posiadłości Cystersów z pobliskiego Kołbacza. W 1460 r. burmistrzowie Szczecina i Stargardu Szczecińskiego podpisali tutaj układ pokojowy kładący kres długotrwałej wojnie handlowej, prowadzonej pomiędzy miastami. Zdarzenie to upamiętnia rząd pięciu starych lip o obwodzie 340-620 cm. Najstarsze z tych pomnikowych drzew nosi nazwę "Wieniec Zgody" i wg legendy zostało zasadzone w 1460 r., kolejne zaś dosadzano co 100 lat.

Wieś założono na planie owalnicy z kościołem wznoszącym się pośrodku. Pierwotna świątynia o konstrukcji ryglowej nie dotrwała jednak do naszych czasów. Datowana na koniec XVI w. budowla o konstrukcji ryglowej była najstarszym kościołem wiejskim w kształcie krzyża greckiego na Pomorzu. Niestety, kościół spłonął 24 maja 1934 r. Uratowano z niego tylko przykrycie ołtarza i krzyż metalowy wieńczący wieżę. Na miejscu spalonego wzniesiono i oddano do użytku w 1936 r. nowy kościół murowany z cegły, na planie prostokąta i z kwadratową drewnianą wieżą od zachodu.

Wieża wychodząca z połaci dachowej, odeskowana, zakończona jest neobarokowym hełmem pokrytym blachą i szpicem zwieńczonym krzyżem. Wokół świątyni wznosi się mur ceglany. Dach nad świątynią jest dwuspadowy, pokryty dachówką. We wnętrzu belkowany drewniany strop. Empora chórowa pochodzi z czasów budowy kościoła.

W 1945 r. przez kilka miesięcy kościół służył jako obora dla krów stacjonujących tu wojsk radzieckich. Zniszczono wtedy część dachu, ołtarz i organy. Mieszkańcy Kobylanki sami naprawili dach i zrobili prowizoryczny ołtarz, w którym znalazł się obraz patrona - św. Antoniego Padewskiego.

W ostatnich latach wnętrze ubogaciły drewniane rzeźby Czesława Wierzbickiego - artysty ludowego mieszkającego we wsi. Są to figury Chrystusa Zmartwychwstałego, św. Antoniego z Dzieciątkiem Jezus, św. Jana Bosko, Matki Bożej Wspomożenia Wiernych, Matki Bożej Fatimskiej i św. Józefa, sceny Ostatniej Wieczerzy i Pokłonu Trzech Króli oraz stacje Drogi Krzyżowej. Wykonał on także listwy ornamentacyjne w oknach współgrające z belkowanym drewnianym stropem.

W niewielkiej odległości od kościoła, na terenie dawnego cmentarza, znajduje się lapidarium. Idea powołania kilku lapidariów na terenie województwa powstała ok. 20 lat temu. Wobec postępującego procesu systematycznego niszczenia grobów sprzed 1945 r., zamierzone lapidaria miały być formą ratowania cennych pozostałości. Powstałe w latach 1988-90 w Kobylance lapidarium przyjęło m. in. 80 żeliwnych krzyży, 6 głazów nagrobnych, 8 płyt nagrobnych dzieci.

Kościół w Kobylance został poświęcony 1 października 1945 r. Doraźną posługę duszpasterską pełnili dojeżdżający ze Stargardu Szcz. i Dąbia Chrystusowcy i Salezjanie z Wielgowa, którzy obsługiwali Kobylankę i Reptowo. Normalny bieg przybrało życie parafialne wraz z przybyciem w marcu 1948 r. ks. Piotra Głogowskiego, kapłana Towarzystwa Salezjańskiego. Integrował on parafian przybyłych ze Wschodu: z Wileńszczyzny i Tarnopolskiego, a także z Polski Centralnej, z Kieleckiego, z okolic Piotrkowa i Częstochowy. Nowi osadnicy byli w zdecydowanej większości małorolnymi gospodarzami. Duża część parafian dojeżdżała do pracy w mieście, do którego z czasem się przenosiła.

Mieszkańcy poszczególnych wiosek sami przystosowali wszystkie kościoły (parafialny i filialne) do kultu Bożego. Jedynie w Rekowie rozebrano uszkodzony kościół szachulcowy. Sposób, w jaki tego dokonano, pokazuje ówczesne metody działania władz państwowych. Wykorzystały one pobyt proboszcza w szpitalu, okłamując ludzi rzekomą zgodą duszpasterza, okazując im pismo ze sfałszowanym podpisem ks. Piotra Głogowskiego SDB.

Parafia powstała 1 czerwca 1951 r. Ksiądz Piotr był jej proboszczem przez 19 lat - do 1967 r. Wielkim wydarzeniem w życiu ks. Piotra i parafian była wizyta Prymasa Tysiąclecia - Stefana Kardynała Wyszyńskiego 29 listopada 1957 r., gdy zatrzymał się w Kobylance w drodze do Szczecina. W 1988 r. ks. Piotr obchodził 40-lecie pobytu w tej miejscowości. Katechizował młodzież i dzieci do osiemdziesiątego dziewiątego roku życia. Zmarł 11 sierpnia 1996 r. i pochowany został na miejscowym cmentarzu. Za zasługi włożone w rozwój parafii uchwałą Rady Gminy Kobylanka zmieniono nazwę ulicy przy plebanii z Leśnej na ulicę jego imienia.

Kolejnymi proboszczami byli księża: ks. Lucjan Gieros SDB (1967-73), ks. Tadeusz Żebrowski SDB (1973-79), ks. Władysław Szulejko SDB (1979-8), ks. Kazimierz Drynikowski SDB, ks. Feliks Łobos SDB, ks. Wiesław Jaworski SDB. Obecnie posługę proboszcza pełni ks. Paweł Żurawiński SDB.
Brak uprawnień do edycji. Uprawnienia posiadają kapłani pracujący w parafii

Jeśli zauważyłeś błąd lub masz pytania, napisz do administratora: webmaster@kuria.pl

Polecane:

Boże Ciało w Szczecinie 2017

W Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej, Ksiądz Arcybiskup Metropolita Andrzej Dzięga przewodniczył międzyparafialnej procesji Bożego Ciała w Szczecinie. Uroczystości rozpoczęła Msza Święta w Bazylice św. Jana Chrzciciela. Procesja przeszła od Bazyliki św. Jan Chrzciciela do Bazyliki Archikatedralnej św. Jakuba Apostoła następującymi ulicami: Bogurodzicy, św. Wojciecha, pl. Zwycięstwa, Brama Portowa, Kard. Wyszyńskiego, Sołtysia i Grodzka. Na zakończenie procesji eucharystycznej Biskup Henryk Wejman odprawił Mszę Świętą w Bazylice Archikatedralnej.

Zdjęcia: M. Kuligowski

»

Arcybiskup Andrzej Dzięga kawalerem Krzyża Komandorskiego Węgierskiego Orderu Zasługi

Ambasador Republiki Węgierskiej, Orsolya Zsuzsanna Kovács, wręczyła Księdzu Arcybiskupowi Andrzejowi Dziędze, Metropolicie Szczecińsko-Kamieńskiemu, Krzyż Komandorski Orderu Zasługi Republiki Wegierskiej, nadany przez Prezydenta Republiki Węgierskiej Jánosa Ádera.

»

Święcenia kapłańskie w szczecińskim seminarium

W Święto Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana, tj. 8 czerwca 2017 r., w kościele seminaryjnym pw. Świętej Rodziny, Ks. Arcybiskup Andrzej Dzięga, Metropolita Szczecińsko-Kamieński, udzielił święceń w stopniu prezbitera diakonowi Damianowi Atamanowi, który pochodzi z Parafii pw. Dobrego Pasterza w Nowej Wsi (diecezja rzeszowska). 
 
Fot. al. M.Kuligowski
»

Msze św., kościoły

Społeczność

projektowanie stron www szczecin, design, strony dla parafii

Kuria Metropolitalna Szczecińsko-Kamieńska

ul. Papieża Pawła VI nr 4 71-459 Szczecin, tel. +48/91-45-42-292, fax +48/91-45-36-908 2017 © Wszelkie Prawa Zastrzeżone